قله دارآباد
بنام او که نفس کشیدنم آموخت
تعداد: 16 نفر
زمان : 93/11/24
معرفی محله دارآباد:
دارآباد بیش از این از روستاهای پیرامون تهران به شمار می رفت. از سوی شمال به رشته کوه توچال و از جنوب به زمین های اقدسیه واز سوی شرق به جایی به نام باقلی زار و از غرب به بازوی توچال و زمین های رحمت آباد مشرف است.
دارآباد پس از ساختن کاخی در زمان مضفرالدین شاه قاجار در این آبادی به شاه آباد تغیر نام داد ولی بعدها دوباره به نام پیشین خود باز گردانده شد. هنوز کاریز( قنات ) این محل به نام شاه آباد معروف است. گفته می شود پزشکان فرانسوی به خاطر بیماری آسم مظفرالیدن شاه دارآباد را برای درمان بیماری به واسطه آب و هوای خوش مناسب دانستند . اطراف رودخانه دارآباد به دلیل رطوبت زیاد در گذشته مکانی پر از درختهای طبیعی بوده است.
( دار ) واژه ای پهلوی به معنای درخت، چوب، الوار و… بوده و هنوز هم در برخی از مناطق فارسی زبان و حتی برخی از زبان های غیر فارس مانند عربی ( دارآباد ) به مکانی پر از درخت گفته می شود.
پوشش گیاهی دامنه های کوه در فصل بهار و تابستان : ریواس، کنگر، آویشن و کمی تمشک
معرفی کوه دارآباد:
قله دارآباد یا مونگ چال یکی از شرقی ترن قلل رشته کوه توچال به ارتفاع ۳۱۶۱ متر از سطح دریا می باشد. این قله در رشته کوه البرز در بخش مرکزی واقع شده و در جنوب شرقی قله توچال به فاصله ۸ کیلومتری از آن قرار دارد. ارتفاع این قله حدودآ ۳۱۸۵ متر که توسط یک خط الرآس وپس از عبور از تیغه های آن به قله توچال متصل میشود. در سمت چپ به فاصله حدودآ ۲۴۰۰ مترقله کلکچال به ارتفاع ۳۳۱۰ متر قرار دارد.
شرح برنامه: درساعت4:40دقیقه روز جمعه 93/11/24 جلوی درب شرقی فرهنگسرا بهمن اعضا کانون کوهنوردان فرهنگسرا ودوست داران طبیعت مشتاقانه گرد هم آمده وبه دیدار طبیعت شتافتند دوستان پر انرژی وبا نشاط ساعت 4:55 دقیقه سوار مینی بوس شدیم و پس از طی مسیر چند نفری از همنوردان به ما پیوستند ساعت 5:40 دقیقه به روستای دار آباد رسیدیم پس از اقامه نماز صبح و توضیحات لازم سرپرست گروه و آمادگی دوستان صعود آغاز شد. نقطه شروع کوهپیمایی دره دار آباد در شمالی ترین نقطه محله دارآباد واقع در شمال شرقی تهران بود. وجود چشمه های پر آب و متعدد در طول مسیر و آبشار های کوچک و بزرگ و حوضچه های زیبا دار آباد را به یکی از زیباترین و جذابترین مسیرهای کوهنوردی تبدیل کرده . چون برخی نقاط دره دارآباد از جمله دره درازلش وانتهای دره بعد باغچه خلیل احتمال ریزش بهمن وجود داشت با راهنمایی های سرپرست گروه مسیر امنی را برای صعود انتخاب کرد یم و ساعت 8:30 به نیمه راه و برجک حاجی اباد رسیدیم با اعلام سرپرست دوستان 30 دقیقه زمان استراحت وتجدید قوا و صرف صبحانه داشتیم و چون یکی از دوستان برایش ادامه مسیر میسر نبود با هماهنگی سرپرست و داوطلب شدن یکی از همنوردان در اتاقکی در آن حوالی ماندند و بقیه ادامه مسیر را به سمت قله از خط الراس آغاز کردیم درادامه مسیر لطف بیکران الهی شامل حالمان شد و زمین پوشیده از برف بود در طول مسیر اوج سرما و برودت هوا بلورهای یخی راهمچون مروارید درخشان به دور گیاهان تنیده بود که نشانگر وجود خالق زیبایهاست و چشمان هرکوهنوردی را خیره میکرد .ساعت 11 به قله رسیدیم ارتفاع 3160 متر .روی قله جانپناه سنگی کوچکی قرار داشت که میتواند پناهگاه و مامن خوبی برای کوهنوردان در شرایط نامساعد جوی باشد. چشم انداز زیبای قله در شرق لواسان و دریاچه لتیان و جهت شمال شرقی نمای زیبایی ازجاده فشم معلوم بود که به سمت شمال امتداد داشت و در همین جهت قله باشکوه دماوند در دور دستها خود نمایی میکرد و در جهت شمال سر کچالها و سایر قلل مرتفع البرز میانی و شمال غرب گردنه پیاز چال و سمت جنوب نمای زیبایی از شهر تهران نمایان بود سرپرست خوب برنامه زمان 30 دقیقه استراحت را به ما داده بود برای تجدید قوا و عکسهای یادگاری که متاسفانه زمان به سرعت سپری شد و عازم فرود شدیم ساعت 2:10 دقیقه از مسیر شن اسکی به روستای دار آباد رسیدیم و شاد و خندان و سر بلند از صعود قله .شکر گذار خدای هستی بخش سوار ماشین شدیم (در اینجا لازم میدانم از سر پرست خوب گروه همنوردان عزیز وکانون فرهنگسرای بهمن تشکر وقدر دانی کنم ، همیشه در اوج باشید) رودخانه به این دلیل به انسانها آرامش میدهد که بدون هیچ شک و تردیدی به سوی جایی که باید برود در جریان است و مسیر خود را به هیچ سمت دیگری نمیبرد.
همواره در مسیر خالق خود باشید
گزارشگر: همنورد
