كانــون كوهنـــوردی فرهنگســــــرای بهمن

ساعت 5:45 سوار بر مینی بوس آقا یونس دور می شویم از هیاهوی شهری که چون اژدهایی کم کمک از خواب بر می خیزد و می گریزیم از روزمرگی.

ساعت 7 به انتهای منطقه شهران (منبع آب – پارک کوهسار) می رسیم. سرپرست برنامه خانم شهبازپور است. شال و کلاه می کنیم و کوله ها بر دوش می رویم تا بشنویم صدای آب و باد و نسیم را به همراه تماشای پرواز پرندگان و جانی تازه بگیریم از نفس کشیدن در هوای پاک در کنار دوستانی صمیمی و باصفا. بخاطر وجود مه غلیظ همراه با سرمای زمستانی میبایست فاصله نفرات بیش از 1 متر نباشد.

در سکوتی سرشار از رمز و راز در فضای بسیار متفاوت و رویایی هم نوردان هرکدام غرق در خود بودند و در صفی منظم استوار و محکم به سوی قله رهسپار.

 ساعت 11 در نزدیکی قله جهت استراحت و تجدید قوا مدتی توقف داشتیم. ساعت 12:30 به قله صعود نمودیم. قله بند عیش (بندیمش) به ارتفاع 2766 بر خط الرأسی فرعی قرار دارد که دامنه جنوبی آن شهران و روستای کن را در بر می گیرد، شمال آن به جاده امامزاده داود و رودخانه سولقان منتهی می گردد، از غرب روستای سولقان و جاده امامزاده داود و در جهت شرق این خط الرأس ارتفاعات دره فرحزاد (جاده قدیم امامزاده داود) قرار دارد. دشت «دو چناران» و قله کم ارتفاع «فررا» در مسیر صعود به بند عیش و در جنوب آن می باشند.

در بهار و تابستان موتورسواران حرفه ای در این منطقه جولان می دهند و همچنین ارتفاعات منطقه محل آموزش و پرواز کایت سواران می باشد. از بند عیش مسیری وجود دارد که پس از گذشتن از گردنه کتل خاکی به امامزاده داود می رسد. مسیر بازگشت را به سمت سولقان مدنظر قرار داده، ساعت 12:45 به سمت پایین حرکت کردیم، ساعت 14:30 مینی بوس در روستای سولقان منتظر ما بود. به امید برنامه ای دیگر، دیداری دیگر، خاطره ای دیگر، تجربه ای دیگر و .....

تا باد چنین بادا

سرپرست برنامه: خانم شهبازپور

گزارش: روابط عمومی