به نام آنکه به ما درس محبت آموخت

 

آقای رحمت الهی دوست و همنورد عزیز،

ضمن نهایت سپاس و تشکر: ابراز قدردانی و اهدای لوح تقدیر توسط شما برادر بزرگوار خستگی را از تن ما زدود و بر عشق و امیدمان افزود. با آرزوی گسترش روز افزون ورزش انسان ساز کوهنوردی.

شورای کانون کوهنوردی فرهنگسرای بهمن

--------------------------------------------------------------------

روز جمعه صبح زود یک روز سرد پاییزی درب شرقی فرهنگسرای بهمن دوستان یک به یک از راه می رسند، شاد و مصمم. در فضایی صمیمی هرم گرم سلام های بی ریا، سوز و سرمای هوا را از یاد می برد. آقای کشاورز همنورد باصفا و دوست داشتنی و همنورد خیرخواه فقط برای دیدن و بدرقه دوستان تا پای مینی بوس آمده اند چون به دلیل مشغله کاری نمی توانند همراه گروه بروند.

بالاخره ساعت 6 گروه متشکل از 28 همنورد در حالیکه جای خالی دوستان باصفای ما بخصوص سرهنگ محمدی و آقای زندی و آقای جهاندیده پیداست بوسیله یک دستگاه مینی بوس و دو دستگاه خودروی شخصی (آقایان حسین پور و غفاری) به مقصد لواسان روستای افجه حرکت نمود.

در شمال شرقی تهران در دامنه رشته کوه البرز در ارتفاع 1600 الی 1800 از سطح دریای آزاد منطقه ای کوهستانی با طبیعتی بی نهایت زیبا وجود دارد که ناصرخسرو قبادیانی شاعر آزاده ایرانی در سفرنامه اش با این عبارت از آن یاد می کند. «میان ری و آمل کوه دماوند است و جایی که آنرا لواسان می گویند.» در زمان های گذشته این منطقه شکارگاه پادشاهان بسیاری بوده و کاخها و قلعه های بسیار در جای جای آن بنا کرده اند بدین خاطر به «کوشک دشت» نیز معروف بوده است. روستای «افجه» از جمله روستاهای سرسبز، قدیمی و آباد لواسانات است که در شمال آن در ارتفاع 2040 متر از دریای آزاد واقع گردیده. بقایای سفال های قدیمی گواهی است بر اینکه این روستا از زمان های بسیار دور منطقه ای مسکونی بوده است. از جمله قلعه مرتفع و بلند «سربند» (ساکا) که قدمت آن به قرون دوم و سوم هجری می رسد و تا دوره صفوی مورد استفاده بوده است. بقایای قصری در ضلع شمالی روستا در میان باغی وسیع از دوره قاجار و نیز حمامی تاریخی در بافت قدیمی روستا مربوط به دوره صفوی وجود دارد که گویا هنوز مورد استفاده مردم روستاست و در اطراف آن سنگ قبرهایی مربوط به قرن نهم و دهم هجری کشف شده است. رودخانه افجه از شرق روستا می گذرد و «تبله رود» از داخل روستا. مشاغل عمده اهالی روستا زراعت، باغداری و دامداری بوده، پرورش زنبور عسل نیز رایج می باشد. روستا شامل محله های «چراغان»، «سادات شیرازی» (شیراسب)، بالا محله و پایین محله است. در محله چراغان سقاخانه قدیمی وجود دارد که در کنار آن درخت چناری با عمر حدود 400 سال پابرجاست. از این روستا می توان به خط الرأسی صعود نمود که از جهت شمال غربی از دشت لار بصورت مایل به سمت شمال امتداد یافته و قله های پرسون (3160 متر)، ریزان (3571 متر)، آتشکوه (3715 متر)، مهرچال (3912 متر) را به ترتیب در بر می گیرد سپس با کم شدن ارتفاع خط الرأس پس از گذر از گردنه مهرچال و قله پیرزن کلوم (3842 متر) به سمت پایین (جنوب) سرازیر می گردد و پس از قله «هم هن» (3590 متر) و گردنه عمامه به دره جاجرود منتهی می گردد (2900 متر).

گروه ساعت 7:45 به روستای افجه رسیده، ساعت 8 کوهپیمایی به سمت دشت هویج را آغاز می نماید. در این مسیر در فاصله 1.5 کیلومتری شمال شرقی روستا در «یالکوه» آبشار «پس چوبک» را مشاهده می کنیم که حدود 15 متر ارتفاع دارد به فاصله 3 کیلومتر از شمال روستا محوطه ای موسوم به «دشته» واقع است که باغهای گیلاس و سیب و آلبالوی بسیاری دارد. در سینه کش دره نرسیده به دشت هویج در سمت چپ ما آبشار «موآب» با ارتفاع بیش از 100 متر به زیبایی هر چه تمام تر خود را می نماید. درختان عریان از برگ و بار غرق درخواب زمستانی اند و رودخانه همواره جاری به همراه آبشار برایشان لالایی می خواند به امید زایش دوباره دشت در بهاری دل انگیز. ساعت 9:45 فراخنای دشتی با فرشی سفید پوشیده از برف پذیرای ماست دشتی که گویا سال ها پیش محل کشت هویج بوده و به همین خاطر موسوم به دشت هویج می باشد. این دشت در ارتفاع 2400 متر از سطح دریا واقع گردیده و بین ارتفاعات محصور می باشد.

قله پرسون در شرق آن و ریزان در شمال. از دور ردیف درختان بید به قراولانی می مانند که به صف ایستاده اند و چشمه ای که سقای آنها و دشت است. در گوشه ای با آب گوارا جاریست و البته سقای مهمانانی چون ما که امید است قدر میزبان را بدانیم و نمکدانش را نشکنیم. دیدار دوستان گروه بهمن و همچنین گروه خبر مجله ماهنامه فدراسیون کوهنوردی و گروه کوهنوردی لواسانات خاطره ای بود زیبا و به یاد ماندنی در این برنامه. ساعت 10:15 تعدادی از دوستان دشت را به قصد صعود به قله پرسون (3160 متر) ترک می کنند،

 

صعود به علت ارتفاع زیاد برف به دشواری صورت می گیرد در ارتفاع حدود 3000 متر (گردنه افجه بشم) بعلت وزش باد شدید و سرد شرایط سخت تر می گردد که نهایتا ساعت 12:15 از صعود منصرف و به سمت دشت باز میگردند. در مسیر بازگشت فرصتی مناسب پیش آمد تا دوستان توسط آقای حسین پور دبیر کانون نحوه فرود از برف و چگونگی کنترل در صورت سُر خوردن ناگهانی را آموزش ببینند. ساعت 13:30 به دشت هویج بازگشته به همراه دیگر دوستان حرکت نموده، ساعت 14 در محوطه دشته در مکانی شبیه رستوران پس از صرف غذا و استراحت ساعت 14:30 به سمت روستا به راه افتاده ساعت 15 سوار بر مینی بوس روستا را ترک می نمایند. روستایی که بارها از آن عبور کردیم اما شاید حتی یکبار هم آن را واقعا ندیدیم. چرا؟

در بازگشت برادر بزرگوارمان آقای رحمت الهی دوستان را با لطف و محبت ویژه ای شگفت زده نمود که شایسته تقدیر است و سزاوار آموختن .

قدردانی و ابراز تشکر ایشان در واقع تذکری بود به همه ما که:

بیا تا قدر یکدیگر بدانیم          که تا ناگه ز یکدیگر نمانیم

سرپرست: همنورد قاسم گلابی

انتخاب عکس: آقای زندی

گزارش: روابط عمومی                                                                       تا باد چنین بادا