عنوان برنامه: قله ورجين ارتفاع 3000 متر(10/09/91)

سرپرست برنامه: آقاي جهانديده

تعداد همنوردان: 22 نفر

گزارشگر: سميه نائيني مهيد

عکاس: آقای زندی

 باز هم صبح جمعه اي ديگر فرا رسيد و ترديد بين آرميدن در بستر يا رفتن به دامان طبيعت؟ اما همه ما، با خود پيمان صعود بستيم بنا بر اين از خواب دلنشين صبحگاهي گذشته و لباس رزم براي صعود به تن كرديم و ساعت 5 بامداد از جلوي فرهنگسرا راه خود را آغاز كرديم و در بين راه چند نفر از دوستان به ما ملحق شدند و در نهايت گروه 22 نفره راس ساعت 7 به لواسان رسيديم. هوايي بس دل انگيز بود. حركت گروه، با يك كوهپيماي سبك آغاز گرديد و اين راهپيمايي تا ساعت 9:55 ادامه يافت و با صلاحديد سرپرست 15 دقيقه را براي صرف صبحانه در نظر گرفتيم و در اينجا سه تن از دوستان به دليل مشغله كاري مجبور به بازگشت شدند، لذا به همراه گروه 19 نفره، عزم رفتن و صعود قله را كرديم ديدن ديو سپيد پاي دربند نگاه هر كوهنورد را به خود جذب مي كرد و گذر از آن منظره به راحتي امكان نداشت بنا بر اين زماني را براي گرفتن عكس يادگاري با دماوند در نظر گرفتيم و علاوه بر اين منظره، رمه هايي از كل و بز و در طرفي ديگر عقابي كه در آسمان پرواز مي كرد، نگاه كوهنوردان را به خود جذب مي كرد. رمه هاي بز و كل هر ساله به دليل سرماي هوا و كمبود مواد غذايي به ارتفاعات پايين و در دامنه كوه مي آيند بلكه شايد چيزي براي رفع گرسنگي خود پيدا كنند. منطقه حفاظت شده ورجين داراي حدود 600 گونه گياهي و 170 گونه جانوري است.

 

ساعت 11:10 گروه به 16 نفر رسيد و در اين مرحله دامان كوه توسط برف مزين شده بود و طبق قانون گروه هر نفر به مدت 4 دقيقه وظيفه پاي كوبي برف را عهده دار ميشود. در طول مسير سرپرست برنامه، قله هاي پوشيده از برف سمت راست را به ترتيب براي ما معرفي كردند :قله ريزان، ساكا آتش كوه و مهرچال و سمت چپ قله مرتفع تهران، توچال خود نمايي مي كرد. مسير را با ديدن اين مناظر زيبا بدون توجه به زمان گذرانديم و عقربه هاي ساعت بر روي 11:55 توقف كرده بود كه ما بر فراز قله پوشيده از برف ورجين ايستاديم همه به وجد آمده بوديم و از زمان استفاده كرده و به ثبت زيبايي هاي خالق هستي پرداختيم.

 ساعت 12:10 عزم بازگشت كرديم و راه را ادامه داديم تا به دشتي مسطح رسيديم و مدت 30 دقيقه را براي صرف ناهار در نظر گرفتيم.

 بعد از خوردن ناهار با تمام قوا راه بازگشت را پيش گرفتيم عقربه هاي ساعت 15 را نشان مي داد كه به ماشين رسيديم و بعد از خواندن نماز راس ساعت 15:30 به سوي تهران حركت كرديم و اين روز زيبا را با كوله باري پر از تجربه به پايان رسانديم و يك برگي از خاطراتمان ورق خورد و ساعت 16:30 اين سفر رويايي به پايان رسيد.

هميشه در اوج

 

(( این هم عکس از عکاس برنامه آقای زند ))