اشترانکوه:سن بران- دریاچه گهر
مبدا: درب شرقی فرهنگ سرای بهمن
زمان: 12/3/92 ساعت 19:30 اشترانکوه (آلپ ایران )
موقيعت جغرافياي منطقه:
اشترانکوه با طول جغرافیایی 12/49 الی 23/49 شمالی و عرض جغرافیایی 9/33 الی 22/33 شرقی از نصف النهار مبدا در قلب کوههای زاگرس قرار گرفته است. این رشته کوه بخشى از چینخوردگى زاگرس (میانى) است که در امتداد شمال باختری - جنوب خاوری به طول حدود 50 كيلومتر و عرض حدود 2 تا 11 کيلومتر در فاصله دو شهرستان دورود و الیگودرز از استان لرستان قرار گرفته است، به گونهای که از 10 کیلومتری جنوب خاور شهر دورود آغاز، و به جنوب روستای چقاگرگ منتهى مىشود. بلندترین قله اشتران کوه «سَن بُران»4150 متر ارتفاع دارد. قلههای مهم آن از شمال باختری به جنوب خاوری: چال میشان، گلگل، گلگهر، سن بران، کوله لایو، میرزایى، فیالسون، لگه، سراب شاه تخت، سوزنى مهرجمال، پیاره دره تخت، پیاره کمندون، ازنادر و کولهجنو . در ارتفاعات اشتران کوه درههایى یخچالى وجود دارد که در اصطلاح محلى به آنها چال مىگویند.از جمله میتوان چال میشان، چال کبود، چال بران، چال فیالسون، چال شاهتخت، چال پیارو و چال همایون را نام برد.
گزارش برنامه:
روز دوشنبه ساعت 7:30 بعدالظهر تعداد 23 نفر از همنوردان فرهنگ سرای بهمن با یک دستگاه مینی بوس و یک سواری تهران را به قصد لرستان ترک کردیم.
ساعت حدود 2 نیمه شب بود که به ازنا رسیدیم ودر یک پارک جهت خوابیدن و شب مانی مستقر شدیم.ساعت 6 بیدارشده و بعد از صرف صبحانه به سمت روستای تیون که محل شروع کوهنوردی می باشد حرکت کردیم.
این روستا از سمت دورود حدود 30 کیلومتر فاصله دارد و از سمت ازنا حدود 15 کیلومتر می باشد که جاده آن از مسیر جاده اصلی مشخص می باشد. درطول مسیر مشغول تماشای طبیعت زیبای منطقه و گرفتن عکس بودیم.ساعت 9 صبح به مقصد رسیدیم و گروه با بستن کوله بار و توضیحات سرپرست در باره آشنایی با منطقه آماده حرکت شد.ابتدا باید عرض کنم که هر تیمی که قصد صعود به قلل اشترانکوه ( سن بران و گل گل) را دارد باید حتما از قبل تمریناتی و یا صعود هایی جهت آمادگی بیشتر داشته باشد.تیمهایی از شهرستانهای اطراف و یا دیگر استانها آمده بودند .بهترین زمان حرکت از روستا ساعت 2 یا 3 بعدظهر( در فصول غیر زمستان) می باشد مسیر به صورت پاکوب می باشد و باید از تپه ماهورهای پشت سر هم گذشت و جوی های آبی نیز وجود دارد و در طول مسیر خانواده هایی از همان محل مشغول چیدن گیاهان کوهی از جمله موسیر بودند که از فروش آنها امرار معاش میکنند. بعد از گذشت حدود 3 الی 4 ساعت کوهنوردی منظم به پناهگاه سنگی چشمه گل گل می رسیم (ارتفاع ۲۷۵۰)که وجود چشمه بسیار سردی در نزدیکی این پناهگاه خستگی از وجودمان بیرون می آورد پناهگاه فوق ظرفیت حدود 30 نفر را دارا می باشد.عده ای در پناهگاه ماندند و 8 نفر از همنوردان بعد از رفع خستگی و صرف ناهار روانه قله شدیم و با گذشتن از مسیرهای شیبدار و نفس گیر و گاهی عبور از برفچال،(باید یاد آوری کرد در طول مسیر وزش باد بسیار شدید بود) به دره قوسی شکل چال کبود می رسیم که ابهت و عظمت کوه و یخچال های آن بیشتر خودنمایی می کند(ارتفاع ۳۶۰۰) ساعت 5:45 عصر به جانپناهی نارنجی رنگ میرسیم که ظرفیت 10 الی 15 نفر را دارا می باشد. گروه های زیادی جهت شب مانی در آنجا مستقر شده بودند. بعد از کمی استراحت و گرفتن عکس یادگاری ودیدار از قلل اطراف که در اینجا مسیر به دو قسمت تقسیم میشود از سمت راست جانپناه مسیر قله گل گل و از سمت چپ آن مسیر قله سن بران می باشد. هر دو قله داراي مسير هاي سنگلاخي مي باشد این جا واقعا شکر یزدان بی همتا را باید کرد به خاطر این زیبایی و عظمت لایتناهیش، بعد از صعود، از همین مسیر ها به سمت پایین با احتیاط حرکت کرده وزش باد حرکت را کند میکرد به طوری که باید دقایقی می ایستادیم و بعد با احتیاط حرکت کنیم. پایین آمدیم تا به چال کبود و از آنجا به پناهگاه چشمه گل گل و از آنجا نیز به سمت روستای تیون.گروه اول که زودتر به روستا رسیده بودند.با چای تازه دم از ما پذیرایی کردند.شام خوردیم وحدود ساعت 11شب روستای تیون را ترک گفته و جهت شب مانی به محل شروع کوه پیمایی دریاچه گهر رسیدیم.روز چارشنبه15خرداد ساعت 7 صبح روانه دریاچه گَهَر که در یکى از دامنههای جنوب باختری اشترانکوه و در دره گهررود قرار دارد شدیم.مسیر دریاچه کاملا پاکوب و مشخص وگاهی فراز و نشیب هایی داشت اما طولانی،دوساعت که راه رفتیم به یک چشمه رسیدیم.آب خوردیم دقایقی استراحت،با خوردن تنقلات وبرداشتن آب دوباره ادامه مسیر دادیم. مسیر بسیار شلوغ بود وگروه ها دسته دسته می رفتند و بر میگشتند.راه پر بود از الاغها که بارهارا جابجا میکردند.دوساعت دیگه رفتیم تا بالاخره به دیدار دریاچه رسیدیم و مناظر زیبا را به تماشا نشستیم.در کنار دریاچه بایک چای هیزمی پذیرایی شدیم.و شروع کردیم راه رفتن در آب دریاچه،چادرهای زیادی در اطراف دریاچه برپا شده ، تعدادی از افراد قلاب انداخته و مشغول ماهی گیری بودند. بعد از خوردن ناهار ساعت 13 برگشتن آغاز شد که آفتاب حرکت را بسیار کند می کرد.در مسیر برگشت باید شیبهای زیادی را بالا میرفتیم که همراه با تابش مستقیم نور آفتاب هر رهگذری را خسته میکرد و نای رفتن را از او میگرفت.
بعد از دوساعت کوهپیمایی و گذشتن از سطحهای شیبدار متعدد به یک دکه رسیدیم و از آنجا نوشیدنی زیادی تهیه کردیم که با برف قله خنک میشد. نفسی تازه کردیم و دوباره راهی شدیم اما با حدود یکساعت پیاده روی تشنگی فشار میاورد تابش مستقیم آفتاب،اما چاره ای جز رفتن نبود و با حرکت بسیار کند ادامه مسیر دادیم. تا اینکه همه به سلامت ساعت 5 عصر پای ماشین رسیدیم. یک توصیه: اگر قصدرفتن به دریاچه گهر در فصول گرم را دارید. بهتر است ساعت 4 صبح راه بیفتید شب بمانید ودوباره ساعت 4 صبح برگردید. (تا دچار گرما زدگی نشوید)
سپاس از خالق این همه زیبایی و تشکر از سرپرست خوب برنامه وسایر همنوردان
گزارشگر: دوستدار کوهستان