قله خلنو
به نام خالق زیبایی ها
کوه را عشق است و کوهنورد را عاشق
گزارش برنامه خلنو:
جمعه 12ام مهرماه 1392
تعداد:26 نفر
قله خلنوKholeno) )
معرفی:
خلنوبعد از دماوند با ارتفاع 4375 متر بلندترین و در عین حال دور از دسترس ترین قله در البرز مرکزی است.این قله مرتفع ترین سرچشمه رودخانه های لار و لالون و وارنگه رود است که در قلب کوهستانهای البرز واقع شده.
از مهمترین ویژگیهای خلنو وجود برفچالهای بزرگی در دره شمالی موسوم به سرخرسنگ و وجود دریاچه ای زیبا در منتهی الیه دره وارنگه رود می باشد که در نهایت به دره چالوس ختم میشود.
مبدأ صعود به قله خلنو، روستای لالون یا لالان در منطقه رودبار قصران و در نزدیکی فشم در استان تهران است.
وجه تسمیه روستای لالون:طبق گفته ریش سفیدان روستا نام این روستا لاله گون بوده که به جهت وجود گل های فراوان در این منطقه به این نام مشهور بوده است و با گذشت زمان به لالون تبدیل شده است.
موقعیت جغرافیائی :
تک قله خلنو سومین قله مرتفع البرز مرکزی واقع در شمال شمشک و رودبار قصران از شمال به دره رودخانه وارنگرود از شرق به دشت لار و از غرب به وسیله خط الراس هرزه کوه به منطقه دره رودخانه کرج چالوس متصل می گردد از هر سوی دارای شیب های تندی است این قله سرچشمه اصلی رودخانه وارنگرود بوده که سرچشمه و مبداء و منبع اصلی دریاچه سد کرج می باشد.
قله از طریق یال شمال شرقی به قلل سرخرسنگ و میش چال و پالون گردن و از سمت شمال توسط گرده سوزنی شکلی به دره سرخرسنگ و میش چال و پالون گردن و از سمت شمال توسط گرده سوزنی شکلی به دره سرخرسنگ و وارنگرود از جناح شمال غربی به قلل شاخکی اسبی چال و دوآب و وارنگرود و از سمت جنوب توسط خلنو کوچک (4350 متر ) و برج خلنو به دو شاخه شرقی و غربی تقسیم می شود. شاخه شرقی پس از تشکیل قلل ورزا و جانستون به خرسنگ منتهی می شود و شاخه غربی تشکیل قلل هرزه کوه را می دهد.
وضعیت قله در زمستان :
خلنو از جمله قلل خاص البرز مرکزی است که به واسطه دوری راه تا مبدأهای صعود روزهای بیشتری برای دست یابی به قله آن باید صرف کرد. طوفان های ناگهانی و وجود نقاب های برفی بر لبه یال ها و درگیری با صخره های میان مسیر در دو طرف خط الرأس منتهی به قله در صورت وجود برف سنگین امکان صعود به آن را کاهش می دهد. صعود زمستانی خلنو از جمله مهم ترین و مشکل ترین صعودهای زمستانی در البرز مرکزی به حساب می آید.
مسیر صعودوزمان بندی:
برای صعود به قله خلنو بهترین مسیر دره لالون می باشدوبهترین زمان برای صعود به خلنو تیرماه و مهر ماه می باشد.
1. 1- از روستای لالون تاتنگه (کمتر از یکساعت)*
2. 2- از طریق دره لالون با طی یک مسیر پر فراز و نشیب تا چشمه آب معدنی تلخاب(حدودیکساعت ونیم)
3. 3- از چشمه تلخاب تا آبشار (کمتر از یک ساعت)
4. 4- از آبشار تا گردنه ورزاب با طی مسیر شیب متوسط (حدود دو ساعت)
5. 5- از گردنه ورزاب تا قله خلنو بزرگ (حدود دو ساعت ونیم )
در پای قله، دشتی به نام اسب چال یا اسبی چال قرار گرفته که عموما به عنون چراگاه مورد استفاده گله داران قرار می گیرد واز انجا دماوند دلربا در ده ها کیلومتر دورتر رخ می نماید...
*این زمان بندی ها برای یک گروه با توانایی متوسط بوده وکاملا نسبی ست.
باردیگردوستداران طبیعت همت کردندتاروزی به یادماندنی را در خاطره ثبت کنند. ساعت 5صبح همگی بایک مینی بوس راهی شدیم.طبق برنامه با عبور از روستای فشم ساعت 6و45 دقیقه به روستای "لالان" رسیدیم.
معمولابرنامه صعود به خلنو دوروزه است ولی قصد ما دیدار و استفاده از طبیعت بلندترین قله البرز مرکزی است.خوشبختانه ویلاسازی هایی که در این روستا صورت گرفته، به نسبت با معماری منطقه همخوانی داشته و چهره روستا را خراب نکرده است.اوایل پاییز است ولی هوا هنوزتابستانی.پس از کمی پیاده روی در امتداد رود به سمت شمال، راه را در میا ن کوچه باغ ها ی سیب ومزارع زیبای ده به سوی تنگه لالون رهسپار می شویم و پس از رسیدن به تنگه از آب عبور کرده و چند بار جریان رودخانه را قطع می کنیمبا خروج از تنگه، راه پاکوب مشخصی در سمت راست رود وجود دارد که شما را از رودخانه جدا می کند و به سمت منطقه ای به نام چشمه تلخاب می برد( تلخاب با ارتفاع 3090 متر از سطح دریا محلی است که دارای چشمه آبی گازدار وگوگردی و نسبتا تلخ میباشد و استراحتگاهی برای کوهنوردان ).ساعت 9وربع به چشمه تلخاب رسیدیم.جهت صرف صبحانه تاساعت 10توقف کردیم.بدلیل پشم چینی پشم گوسفندان دردشت پراکنده بود. تعدادی از همنوردان با گذر از چشمه تلخاب، مقصد بعدی آبشار زیبای خلنورا درپیش گرفتند .(آبشار درارتفاع 3370 متر ازسطح دریا واقع شده است،برخی از گروه های کوهنوردی دراین محل چادرزده و شب را در آنجاسپری می کنندتا صبح برای صعود عازم شوند.)چشمه ها و آبشارهای متعدد در مسیر صعود به قله خلنو چشم نوازی می کند.هرچند قله ها در ظاهر از برف خالیست ولی وجود یک تونل برف زیبادر مسیر توجه را به خود جلب می کرد.هوایی بسیار مطبوع به همراه بادپاییزی مارا در طول مسیر همراهی می کرد.پس از45 دقیقه به آبشار خلنو رسیدیم و پس از گرفتن عکس یادگاری پایین آمدیم.مابقی دوستان زودتر راهی شده بودند که درمسیر بازگشت پس از عبور از رودخانه به آنها ملحق شدیم.پس از گرفتن عکس در اطراف رود وپس از صرف نهار و استراحت کوتاه در ساعت 2و45دقیقه پای مینی بوس رسیدیم و روز خاطره انگیز دیگری را با دوستان به پایان رساندیم.
خدایاچنان کن سرانجام کارتوخشنود باشی وما رستگار
گزارش برنامه: مدرسي