به نام یزدان  پاک

کوهستان ای مظهر استقامت و پاکی دوباره به سوی تو می آییم تا با سلام و دیداری تازه از تو، کوله باری از شادی وتجربه را با خود به ارمغان ببریم.

جمعه 10آبان 92

تعداد 21 نفر از اعضای کانون کوهنوردی بهمن این بار 4:30صبح، درب شرقی فرهنگ سرا جمع شدند تا

برنامه ای سنگین و طولانی از شکراب به توچال که کمتر مورد استفاده قرار می گیرد را اجرا کند.ساعت 6:30

دقیقه به روستا رسیدیم.

حدود 6:40 دقیقه به راه افتادیم هوا بسیار خنک و دل پذیر بود.در ابتدای مسیرسرپرست

برنامه توضیحاتی در باره چگونگی ارایه داشت به خط شدیم ازکوچه باغ های روستای آهار که در پاییز نقاشی

رنگارنگ طبیعت را شاهد بودیم و به این همه عظمت آفرینگویان میان برگ های پهن شده در پیش پایمان گذر کردیم

آهار روستای  زیبا درست در پشت قله توچال و در شمال غربی آن می باشد و کمترین فاصله را در قیاس با دیگر روستاهای شمالی با توچال دارد.

شکر آب در واقع یک روستا نیست و می توان آن را باغهای بالا دست آهار دانست که در ارتفاع بیشتری قرار دارد.

از جمله جاذبه های شکرآب می توان به رودخانه ای پرآب در مسیر، وجود آبشار های زیبا و همچنین امام زاده هایی در مرتفع ترین نقطه آن اشاره کرد.

در فصل بهار و تابستان درختان آلبالو و گیلاس با شکوفه و میوه خود مناظر چشم نوازی پدید می آورند. در پاییز

رنگهای زیبای درختان و نقاشی زیبای طبیعت و در زمستان برف، زیبایی این مناطق را دو چندان خواهد کرد.

برای دستیابی به آهار از طریق جاده می توان از طریق جاده لشکرک به سمت اوشان حرکت کرده و در یک جاده

فرعی به سمت چپ با عبور از ایگل و باغ گل در انتهای جاده به آهار رسید.بعد از عبور از باغهای گیلاس روستای

آهار،که درختانش با لباسهای خوش نقش ونگارپاییزی پذیرای عابرین بودند و مسیر حرکت نسبتا مستقیم و از مسیری پاکوب از دوراهی قلعه دختر می گذریم.

از دوراهی امامزاده گروهی به سمت دشت سکوت و سپس چشمه سیاه غاررفتند

وگروه دوم از مسیر هفت خوان راهی قله شدیم.که  پس از عبور از رودخانه راه را بسوی ارتفاعات شکرآب پی می گیریم.

توچال رشته کوه و قلّه‌ای در شمال تهران ( به ارتفاع ۳۹۶۲ متر ) می‌باشد که بخشی از دامنه رشته‌کوه‌های البرز

است. دامنهٔ جنوبی توچال مجاور با شهر تهران است.این رشته‌کوه از جنوب،به شهر تهران واز شمال به آهار، شکرآب و شهرستانک مشرف است  .

این بخش از مسیر را حدود یک ساعت طی کرده و ساعت 9 دقیقه به آبشار زیبای شکرآب می رسیم.

در بالای آبشار برای صرف صبحانه توقف کردیم. به دلیل طولانی بودن مسیر، توقف مان کمتر از معمول طول کشید و به دلیل ارتفاع قله توچال و امکان ارتفاع زدگی صبحانه را نسبتا سبک خوردیم.

بعد از خوردن صبحانه نیمه دوم مسیر آغاز می شود. نیمه ای که اگرچه از لحاظ مسافت کمی بیش از نصف برنامه

امروز را در خود جای داده بود ولی از لحاظ ارتفاع  درصد زیادی مسیر حرکتمان را در بر می گرفت.

بعد از برداشن آب از چشمه زیبای شکرآب که آخرین چشمه مسیر می باشد مسیر حرکتمان را از روی سینه کش به سمت یال شمالی قله توچال تغییر دادیم.

شیب مسیر نسبتا تند و نفس گیر است اما سرپرست گروه سرعت حرکت را تنظیم کرده و با زیگزاکهای منظم و حساب شده که پا به پای یکدیگر مسیر را بپیمایند.

این تکه از مسیر را آهسته و پیوسته بدون کمترین زمان استراحت پیمودیم تا به ابتدای یال رسیدیم.

روی یال سنگ چینهای بلندی وجود دارد که مشخص کننده مسیر هستند.

ساعت 10بعد از یکساعت پیمایش مسیر برف داشت و به مرور حجم برف بیشتر وبیشتر میشد.حرکت برروی یال

شمالی قله نفس گیر ترین بخش برنامه امروز بود. مسیری که 2 نفرا ز اعضای گروه را با مشکل روبه رو ساخته

وناگزیر به بازگشت نمود. از گروه جدا شدیم و قرار شد به بچه های گروه یک بپیوندیم.وبقیه مسیر قله را پیمودند.سایر اعضا

با تلفنهای مکرر جویای حالشان بودیم که آنها هم به سلامتی ساعت 2:45 دقیقه با برفکوبی مسیر به قله

رسیدند .وما نیز به همراه گروه یک ساعت 2 بعدازظهر سوار مینی بوس شده و به تهران برگشتیم.

سپاس نمودنداز خالق توانا وهمت گروه بهمن که موجبات این برنامه را فراهم .

گزارشگر: دوستدار کوهستان