قله بند عیش
به نام خالق زیباییها
تاریخ: 6/10/92
تعداد:21 نفر
مکان: درب شرقی فرهنگ سرای بهمن
جمعه ای دیگر فرا رسید واولین برنامه زمستانی قله بند عیش انتخاب شده است.اعضای صمیمی کانون بهمن با یک دستگاه مینی بوس راس ساعت تعیین شده راهی کوهسار شدیم. تعدادی از دوستان بین راه به جمعمان پیوستند
بند عیش: قله بند عیش از ارتفاعات شمالغرب تهران و درشمال مناطق کن ( پارک کوهسار) ، شهران و حصارک کن واقع شده است که ارتفاع قله آن به 2760 متر می رسد. در سالهای اخیر با احداث پارک کوهستانی کوهسار در شمال منطقه کن که محلی مناسب جهت تفریح و پیاده روی بوده یکی از مسیرهای صعود به قله محسوب می شود . در دامنه ها و مسیرهای جنوبی قله ، فضایی جهت پیست موتور سواری و پرواز با پاراگلایدر و کایت می باشد. در طول مسیر قناتها و چشمه های فراوانی وجود دارد .
بطور کلی مسیر های دسترسی به قله بند عیش از این قرار است:
مسیر جنوبی :پارک
کوهسار، دره حصارک کن ، شهران (وسک) دره دوچناران . این قله به راحتی از تهران قابل مشاهده است ، اگر رو به شمال بایستید ،
در سمت چپ (غرب) ساختمان علوم تحقیقات را در دل کوه های حصارک کن مشاهده می کنید ،
در سمت چپ ساختمان علوم تحقیقات دانشگاه آزاد قله ای را جستجو نمایید که به حالت
دیواره ای از سنگ تشکیل شده است ، این قله همان قله بند عیش است .
مسیر غرب : از شرق سولقان دره ای ژرف و عمیق که در انتها به قله ختم می شود .
مسیر شمالی : مسیر دسترسی شمالی از جاده امامزاده داوود ( منطقه آب زندگانی ) و دره منتهی به رندان می باشد .
مسیر شرقی و شمال شرقی : این مسیر مشتمل بر راهی پاکوب است که از غرب امام زاده داوود به سمت قله می رود . از جاذبه های زیبای طبیعی دره حصارک ، آبشارهای متعدد و درختان بید حاشیه چشمه است.
سرتاسر دره دوچناران ( ۲۱۰۰ ) هم پوشیده از درختان گیلاس و هلو و گردوست که این باغات زیبایی خاصی را در فصول مختلف به منطقه می دهد . در قسمت شمالی (۲۲۷۰ ) و غربی ( ۲۲۹۳ ) دوچناران دو استخر جهت جمع آوری آب های روان و چشمه ها احداث شده است . این استخرها تامین کننده آب کشاورزی باغات می باشد .
گزارش برنامه:ساعت 5:30 از مینی بوس پیاده شده و پس از ادای نماز صبح و با بستن کوله بار آماده حرکت شدیم. سرپرست برنامه در مورد زمان بندی و تعیین مسیر حرکت توضیحات مفیدی را ارایه داشتند. باد صبحگاهی می وزیدو کمی هم سرد بود. مسیر صعود ما از پارک کوهسار شروع و با پیمودن یکی پس از دیگری یالها بعد از حدود یک ساعت پیمایش مسیر استراحتی کوتاه جهت کم کردن لباس و نوشیدن آب داده شد و دوباره مسیر را ادامه دادیم تا به یک منبع آب رسیدیم و به دستور سرپرست مشغول استراحت و صرف صبحانه و گرفتن عکس یادگاری شدیم. دوباره با بستن کوله بارمان راهی شدیم. در مسیر از کایت سواران زیادی دیدار داشتیم که لوازم خود را بالا آورده بودند و آماده پرواز بودند با همدیگر چاق سلامتی کرده و خدا قوتی گفتیم.تعدادی از دوستان آرامتر حرکت میکردند و بقیه عازم قله شدند.شایان ذکر است که تا اینجای مسیر از برف و سرمای زمستانی خبری نبود .اما مقداری که بالاتر رفتیم مسیر برفی را پیموده و به شیبهای زیر قله رسیدیم.اگر بند عیش مشرف شده باشید شیبهای تندی همراه با شن ریزه را شاهد بوده اید .دوباره از طبیعت زیبا عکسهایی به یادگار میگیریم و به راهمان ادامه دادیم.و ساعت 10:40 دقیقه به قله شرفیاب شدیم. زمانیکه بر فراز قله رو به جنوب می ایستیم ، در جهت شرق ما ارتفاعات توچال و همچنين قله دوشاخ و لزون خود نمايي مي كنند و در سمت جنوب غربی روستای سولقان ، امامزاده داوود در شمالشرقی و پهنه حصار در شمال غرب و در جنوب شهر تهران نمايان است . واز بالا شاهد آلودگی شهر تهران بودیم. با طی کردن مسیر سراسر شن اسکی واز مسیر روستای سولقان پایین اومدیم.و با خوردن ناهار در امام زاده محل ساعت 13:30با شادی سوار مینی بوس شده و به تهران برگشتیم.
با تشکر از آفریدگار توانا و سرپرست برنامه واعضای مسئول کانون بهمن
گزارشگر: دوستدار کوهستان.