آبشار ايگل
بسمه تعالی
برنامه این هفته : گلگشت در مسیر آبشار ایگل
منطقه اجرا : تهران – اوشان – روستای ایگل
تاریخ اجراء : 23/2/90
سرپرست : آقای جهاندیده
نوع برنامه : گلگشت ، یک روزه
موقعیت جغرافیایی و ویژگی های محیطی منطقه : از جاده لواسانات به سمت اوشان و نرسیده به آهار جاده فرعی است که به روستای ایگل منتهی می شود ، روستایی با چشم اندازی زیبا و مناسب جهت گردشگری . روستای ایگل در شمال شرقی قله توچال واقع شده و یکی از مسیرهای صعود به قله توچال هم محسوب می شود . بهترین چشم انداز این منطقه آبشار ایگل محسوب می شود و چون رسیدن به آن با پیمودن مسیر از کوچه باغی میسر می شود ، لذت رسیدن را دو چندان می کند . باغهای پر از شکوفه تا بیشتر مسیر و رودخانه با هیاهوی فراوان که سکوت محیط را برهم می زند تا رسیدن به آبشار همراه خوبی محسوب می شوند .
آبشار ایگل با ارتفاع حدود 2200 متری در انتهای این مسیر قرار دارد . دامنه کوههای این منطقه در این موقع از سال مملو از ریواس ، تره کوهی و پونه می باشد ، آنتن دهی موبایل هم کم و بیش اما برقرار است .
شرح برنامه این هفته : برنامه این هفته با تاخیر نیم ساعته ( بخاطر دیر آمدن بعضی از اعضا ) راس ساعت 6 از جلو درب فرهنگسرا شروع شد . چند نفری هم از اعضای تیم به دلیل مشغله های کاری در جمع ما حاضر نبودند و جای خالیشان احساس می شد . با اینحال برنامه به سرپرستی آقای جهاندیده برگزار شد . ساعت 40/7 به روستای ایگل رسیدیم و با سر قدمی آقای زند ، بچه ها در مسیر آبشار به راه افتادند . برنامه این هفته بصورت گلگشت و استفاده بیشتر از طبیعت بود و ما نیز حداکثر استفاده را بردیم .
رفتیم تا بار دیگر خلوت مادر و فرزندی کوه را بهم بزنیم ، مادری همچون کوه با آنهمه صلابت و ایستادگی و آرامش و فرزندی همچون رود که از دل کوه جان گرفته و جاری شده ، و چشم دوختیم به چشمان مهربان کوه که می نگرد به طفل پر شور خود ، به چشمه جوشان وجودش که پر از هیاهو می رود تا قد بکشد و بزرگ شود ، می رود تا ممد حیاتی باشد و آغازگر زندگی ای ، و گوش سپردیم به هیجانات رود تا انرژی بگیریم برای هفته ای که پیش رو داریم .
ساعت 20/10 در کنار چشمه ای برای صرف صبحانه و استراحت نشستیم و از آنجا 10 نفر از اعضا عازم کوه نوردی شدند تا برنامه این هفته خالی از شیرینی صعود نباشد هرچند که مسیر انتخابی به خاطر شیب تند برای اعضای جدید تمرین و آشنایی خوبی محسوب می شد .
ساعت 1 همه اعضا پس از صرف نهار و چیدن ریواس مسیر برگشت را در پیش گرفتند و ساعت 2 سوار مینی بوس شده و به تهران برگشتیم . هرچند برگشتن از طبیعت و کوه سخت بود اما دل کندیم به امید هفته ای دیگر و برنامه دیگر و مسیر دیگر تا مثل هر بار چشم دل باز کنیم به ناشناخته ها و رابطه ها تا یاد بگیریم آنچه خدا آنرا کمال می داند و تنها رسیدن به آن سیر در زمین و دیدن آفریده های آشکار و پنهان اوست .
انشاالله
گزارش از سبا فرخی
عكس : آقاي حسين زندي